Jumat, 30 November 2012

Ndherek Gusti Yesus


Waosan :  Mateus 4: 18-22.
Pamuji :  KPK 81
Nats: “Sanalika padha ninggal praune lan bapakne, Nuli ndherekake Gusti Yesus”(ayat. 22)
Wujud timbalanipun Gusti dhateng para pitados punika mawarni-warni caranipun. Kathah tiyang dados Kristen karana tiyang sepuhipun Kristen. Wonten ingkang karana semahipun tiyang Kristen. Wonten ugi karana piyambakipun nekseni gesangipun tiyang Kristen ingkang kebak katresnan. Nanging sadaya menika karana Gusti Yesus karsa nimbali umat manungsa lan manungsa purun nanggapi timbalanipun Gusti punika kanthi manah ingkang kebak kabingahan. Waosan kita nyariosaken anggenipun Gusti Yesus nimbali para sakabatipun ingkang wiwitan. Nalika Gusti Yesus ing pinggiring seganten Galilea, Panjenenganipun nimbali Petrus lan Andreas ingkang dados juru njala ulam. Sacara status sosial Petrus lan Andreas punika kagolong kelompok ingkang asor, kirang terpandang. Nanging Gusti Yesus nimbali sakabatipun boten mandeng status sosial, nanging manahipun. Mekaten ugi nalika Gusti Yesus nimbali Yakobus lan Yokanan ingkang taksih wonten ing prau ngrencangi bapakipun, Zebedeus.Nalika tinimbalan, para sakabat punikatumunten ndherek Gusti Yesus, ndherek ing pakaryanipun,tanpa mawi tetimbangan utawi alesan punapa-punapa. Kanthi pasrah lan manteb anggenipun sami ndherek ing pakaryanipun Gusti Yesus.
Gusti Yesus sampun nimbali kita dados pandherekipun. Nanging kados pundi anggen kita nanggapi timbalanipun Gusti supados ndherek ing pakaryanipun Gusti? Mangga kita enget-enget, kados pundi isining manah kita ingkang sayektosipun nalika kita pikantuk undangan rapat, nalika kita dipun suwun ngladosi pangabekti, nalika kita dipun pilih dados Pengurus Kelompok utawi Panitia, utawi wujuding timbalanipun Gusti sanesipun? Asring kita nanggapi timbalanipun Gusti boten kanthi pasrah lan manteb. Nanging kanthi warni-warni tetimbangan lan alesan. Malah sok pados-pados alesan ingkang maton supados saged nampik timbalan menika. Kamangka sampun wongsal-wangsul kita nampeni wujuding sih katresnanipun Gusti. Sumangga tansah cumadhang kanthi pasrah lan manteb nampeni timbalanipun Gusti! (AR)
“Sawanci-wanci nampeni timbalanipun Gusti,  sami engeta dhateng sih katresnanipun Gusti”

Rabu, 28 November 2012

Panggodha Lan Pamuji


Waosan :  Wahyu 15: 1-4.
Pamuji :  KPK  90
Nats: “Agung saha elok pakaryan Paduka, dhuh Pangeran, Allah ingkang Maha kuwaos!” (ayat. 3b)
Kitab Wahyu punika kebak gegambaran bab panggodha lan kasangsaran utawi panganiaya ingkang dipun alami dening pasamuwanipun Gusti. Lah punika ingkang dipun alami dening penulis Wahyu lan pasamuwanipun Gusti nalika jaman Kaisar Nero saking Rum. Kewan lan recanipun punika boten sanes inggih sadhengah godhaning gesang kados ta pakewed, reribed, kasangsaran lan ugi sadaya kanikmatan ingkang mblasar. Panggodha punika yen menang badhe nuwuhaken raos meri, murka (rakus), brangasan, kejem, lsp. Inggih panggodha punika ingkang kedah kita perangi. Yen namung ngendelaken kakiyatan kita pribadi, kita boten badhe saged nelukaken panggodha punika, kapara kita malah saged kawon kaliyan panggodha. Kita mbetahaken sanget kakiyatan, pitulungan lan pakaryan pangwasanipun Gusti. Namung srana kakiyatan, pitulungan lan pakaryan pangwasanipun Gusti kemawon kita saged unggul saking sadaya panggodha.
Manawi kita saged unggul saking panggodha punika sejatosipun karana Gusti Allah paring kakiyatan lan pitulungan dhateng kita, sarta Gusti Allah piyambak ugi makarya. Pramila sampun ngantos kita dados gumunggung ngegungaken dhiri. Kosokwangsulipun kita kedah namung ngluhuraken asmanipun Gusti: “Agung saha elok pakaryan Paduka, dhuh Pangeran, Allah ingkang Maha kuwaos!…” (ayat 3). Pamuji punika nedahaken pangaken bilih Gusti Allah piyambak ingkang makarya paring kakiyatan lan pitulungan dhateng kita unggul saking panggodha.
Saben-saben kita ngadhepi panggodha, sumangga tansah nyuwun pakaryanipun Gusti Allah, temah kita kaparingan kakiyatan lan kawicaksanan unggul saking panggodha. Sumangga kita ugi tansah memuji asmanipun Gusti Allah awit saking pakaryanipun ingkang agung lan elok. Srana tansah memuji Gusti iman lan karohanen kita badhe saya mindhak kukuh. Awit srana pamuji punika kita ugi tansah ngakeni kanthi yakin agung lan eloking pakaryanipun Gusti. Keyakinan ingkang kukuh makaten punika ingkang murugaken kamenangan. [ST]
“Pamuji kanthi antebing manah nuwuhaken kakiyatan.”

Selasa, 27 November 2012

Waspadalah…Waspadalah !


Bacaan : Lukas 21: 5-11.
Pujian: KJ 379: 1-2
Nats: “…waspadalah, supaya kamu jangan disesatkan.” (Ayat.8)
“Kejahatan bukan hanya karena ada niat pelakunya, tapi juga karena ada kesempatan. Waspadalah…waspadalah!!”
Adalah sebuah slogan yang dipopulerkan oleh seorang tokoh fiktif dalam berita khusus kriminal yang selalu mengingatkan pemirsanya untuk selalu waspada dalam mengantisipasi kejahatan. Tapi tahukah anda, beberapa bulan yang lalu pemeran tokoh sangar tersebut ternyata kemalingan! Setidaknya, maling nekad itu berhasil membawa TV Flat, HP dan sejumlah uang tunai. Wah…si Abang yang biasa mengingatkan kita semua untuk waspada ternyata kurang waspada…. Kewaspadaan juga dibutuhkan untuk menjadi pengikut Kristus! Tuhan Yesus berkomentar terhadap orang-orang yang sedang mengagumi keindahan dan kemegahan Bait Allah di Yerusalem. Saat itu, Bait Allah adalah pusat dari ritual, spiritual dan kebanggaan nasional bagi seluruh orang Yahudi di penjuru dunia. Pendeknya, semua kegiatan keagamaan, pendidikan dan politik Yahudi berkiblat disana, karena itu orang-orang Yahudi di jaman Tuhan Yesus menganggap bahwa Bait Allah adalah hal yang paling penting dalam iman mereka. Namun, dengan berani Yesus mengatakan bahwa Bait Allah akan diruntuhkan (ay.6). Padahal, keruntuhan Bait Allah adalah berarti runtuhnya pondasi dan pusat ritual dan lembaga keagamaan Yahudi. Lalu Ia berpesan agar para murid menjadi lebih waspada, karena akan segera tiba para penyesat jahat (ay.8).
Memang Bait Allah runtuh di tahun 70. Namun bagian bacaan kita ini bukan hanya berisi ramalan Yesus tentang apa yang akan terjadi, melainkan untuk mengingatkan orang Yahudi agar tidak terpaku pada hal yang mereka anggap penting dan kemudian menjadi lengah. Betapa sering kitapun terpaku pada hal-hal yang kita anggap paling penting: harta benda, nama baik,keluarga atau pekerjaan. Namun lupa untuk bersikap waspada terhadap rupa-rupa penyesatan dan dosa. Marilah terus waspada, agar hidup kita semakin hari semakin sempurna. Sama seperti Bapa kita sempurna. Waspadalahhhhh!!!!! (Rhe).

“Waspada adalah jalinan antara kesadaran, kehati-hatian dan perhatian”.

Senin, 26 November 2012

Ajining Panuwun Sokur


Waosan: Lukas 21: 1-4.
Pamuji : KPK 165: 1, 3
Nats: “…satemene kang dipisungsungke randha miskin iku luwih akeh katimbang wong kabeh iku.” (ayat. 3b)
Wujuding peparing, bobotipun boten dipun tamtokaken saking cacah ingkang dipun paringaken, ananging saking pangurbanan ingkang sumelip ing salebeting peparing punika. Pramila, nalika atur tali asih, tiyang lajeng ngendika: “Sampun dipun pirsani ageng / cacah / reginipun barang punika, nanging mirsanana panuwun sokur kula!” Menawi kita migatosaken randha miskin ingkang asung pisungsung, cacahing arta ingkang dipun aturaken estu pancen boten kathah. Sekedhik sanget. Awit “rong igar” (dua peser) minangka pecahaning arta paling alit ingkang wonten ing bangsa Yahudi. Nanging ing ngriku Gusti Yesus pirsa bilih nyatanipun, ingkang rong igar menika wau minangka sarana gesangipun si randha miskin punika. Inggih namung rong igar punika ingkang dados gadhahanipun, lan boten wonten arta sanesipun malih ingkang saged kaginakaken kagem nyambung gesangipun. Pramila Gusti Yesus dhawuh “satemene kang dipisungsungke randha miskin iku luwih akeh katimbang wong kabeh iku”.Gusti Yesus mesthi ugi mirsani isining manahipun randha miskin punika, misungsung kanthi tulus sucining manah, tanpa was sumelang, tanpa pamrih punapa-punapa.
Saking dhawuh pangandikanipun Gusti Yesus punika mratelakaken bilih pangurbanan ingkang sumelip ing salebeting pisungsungipun randha miskin punika estu angeng sanget. Awit ingkang dipun kurbanaken boten sanes inggih punika gesangipun piyambak. Sanes arta susuk utawi arta turahan saking kabetahan ingkang sampun kacekapaken. Saking pratelan punika wonten pangatak, “ajining pisungsung boten dipun tamtoaken saking cacah ingkang dipun aturaken, ananging saking pangurbanan ingkang sumelip ing salebeting pisungsung punika”. Langkung aji ingkang cacahipun sekedhik ananging kinanthenan atur panuwun sokur dhumateng Gusti minangka sumbering berkah lan pigesangan, tinimbang cacah kathah nanging kaselipan kadurakan. Gusti ngajeni sanget lan mesthi mberkahi tiyang ingkang ngaturaken pisungsung kanthi prasaja lan tulus sucining manah.Amin. (GaSa)
“Persembahan itu bukan modal berkat, tetapi buah  berkat”

Jumat, 23 November 2012

Rumah Doa


Bacaan : Lukas 19: 45-48.
Pujian: KJ 406: 2
Nats: “… RumahKu adalah rumah doa.” (ayat. 46)
Gedung-gedung gereja di Eropa baik yang kecil maupun besar umumnya selalu terbuka (tertutup tapi tidak terkunci) setiap saat. Setiap orang bisa masuk gereja setiap saat untuk berdoa pribadi ataupun melihat-lihat. Bahkan di Belanda ada sebuah mall yang menyediakan “bilik doa” di salah satu bagiannya. “Bilik doa” ini disediakan kalau ada pengunjung mall yang membutuhkan tempat tenang untuk berdoa di tengah-tengah hiruk pikuk mall. Dan nyatanya ada saja, walaupun tidak sepanjang waktu, orang yang masuk gereja-gereja itu untuk berdoa sendirian. Tempat-tempat doa itu begitu tenang. Orang-orang yang masuk di dalamnya untuk berdoa merasakan kedamaian, bebas dari segala pikiran yang mengganggu kebersamaan dengan Tuhan. Di situlah terjadi komunikasi yang tulus, dari hati ke hati umat dengan Tuhan. Tentu itulah yang dikehendaki Tuhan dalam rumah doaNya.
Bait Allah pada zaman Tuhan Yesus rupanya jauh dari ketenangan dan kedamaian itu. Di sana ada orang-orang merasa diuntungkan dan dirugikan oleh perdagangan barang-barang korban persembahan. Orang tidak bisa merasakan kedamaian dan ketenangan ketika menghadap hadirat Tuhan.
Karena itu, Tuhan Yesus marah. Dia menyingkirkan segala sesuatu yang mengganggu kedamaian dan ketenangan doa, komunikasi umat dengan Tuhan. Ketenangan dan kedamaian dalam doa itu sangat penting. Itulah sebabnya sering Tuhan  Yesus berdoa dalam ketenangan di bukit dan keheningan malam.  Tubuh kita adalah juga rumah Tuhan. Seharusnya tubuh kita juga menjadi rumah doa yang tenang dan damai bagi jiwa kita. Teramat sering di dalam tubuh kita terjadi hiruk pikuk pemikiran dan kegiatan yang tiada henti. Bahkan kadang tidak ada kesempatan bagi jiwa kita untuk tinggal tenang dan damai di dalam tubuh kita. Setiap hari mari kita sediakan kesempatan yang benar-benar tenang dan damai, hening, bagi jiwa kita untuk berkomunikasi dengan tulus dari hati ke hati dengan  Tuhan. [ST]

Kamis, 22 November 2012

Boten Kendel


Waosan : Lukas 19: 41-44.
Pamuji : KPK 174: 1-3
Nats: “Katresnan iku ……. nyabari samubarang” (1 Korinta 13: 7)
Yerusalem inggih papan ingkang misuwur, dados papan pamujan dhumateng Gusti Allah, tumrap bangsa Yahudi ing pundi-pundi panggenan. Sejatosipun Yerusalem punika dados papan ingkang nekseni sih kamirahanipun Gusti ing satengahing pakaryan kawilujengan ingkang kababar. Ananging kasunyatanipun, pakaryanipun Allah punika katampik lan puncakipun ing satengahing tragedi (kasangsaran) salib. Raos sedhih, semplah ngiring ing satengahing tindakipun Gusti Yesus jumangkah ing kitha punika. Kitha ingkang sejatosipun ngumandhangaken sih  kamirahanipun Gusti lan katresnanipun Gusti, malah nggiring Gusti Yesus dhateng kasangsaran. Awrat sanget raosing manahipun Gusti Yesus wekdal kedah ngadhepi kasunyatan punika. Lajeng punapa Gusti Yesus nebihi lan tindak dhateng papan ingkang purun nampi rawuh lan pakaryanipun kanthi sukarena? Boten… Punika boten nyuda Gusti Yesus nglajengaken lampahing peladosanipun, kadosa pundi pahit raosipun. Ingkang baken, sih katresnanipun Gusti kedah kababar lan kedah kalaksanan, murih rikat utawi dangu, sedaya manungsa saged ngraosaken.
Kados pundi raos manah kita mangertos, sedherek ingkang kita tresnani tumindak lepat? Punapa malih sampun kita emutaken, dipuntuturi wungsal-wangsul ananging boten purun ngewahi lampahing gesangipun. Raos sedhih, getun, mbokmenawi ugi raos lepat boten saged melehaken sedherek kala wau. Sampun semplah! Sampun nilar! Sedherek kita punika tetep mbetahaken pitulungan. Menawi sedaya nebihi, sedherek kita punika ugi badhe sansaya uwal saking gesang mursid. Tetep setya, pados margi wicaksana punapa kemawon ingkang saged kita tindakaken murih sedherek kita punika kapitulungan. Paribasan, sampai titik darah penghabisan. Punika wujud tresna ingkang sejatos. [PKS]

“Piweleh kang tanpa leren mesthi ana olehe.”




Rabu, 21 November 2012

Menyanyi Dengan Hati


Bacaan : Wahyu 4: 1-11.
Pujian : KJ 2: 2
Nats: “Kudus, kudus, kuduslah Tuhan Allah, Yang Mahakuasa, yang sudah ada dan yang ada dan yang akan datang.” (ayat. 8b)
Orang Kristen adalah penganut agama yang paling banyak bernyanyi dibanding penganut agama manapun. Bahkan dalam suasana duka sekalipun orang Kristen tetap bernyanyi. Kebiasaan ini sangat menyenangkan, bagi semua orang, bagi yang mendengar, bagi yang menyanyi dan tentu bagi Tuhan. Tetapi coba mari kita ingat-ingat, pada umumnya bagaimana kita bernyanyi. Sudahkah kita selalu sungguh-sungguh setiap kali kita menyanyi? Atau sering asal menyanyi saja, sedapatnya, asal bersuara saja? Sudahkah kita selalu nyanyian kita itu mulai dari hati kita? Artinya, benar-benar menghayati syair dan melodi yang kita nyanyikan. Jika nyanyian kita hanya karena ibadah, “masak ibadah kok tidak menyanyi”, hanya asal menyanyi, asal bersuara saja, walaupun suara kita bagus, apalagi kalau karena ingin mendapat pujian orang yang mendengar, maka nyanyian kita tidak disukai oleh Tuhan. Nyanyian yang disukai oleh Tuhan adalah yang berangkat dari hati kita. Dalam nyanyian itu ada perasaan, keyakinan dan kontak batin dengan Tuhan. Jika demikian nyanyian kita, maka nyanyian kita seolah tiada hentinya berkumandang. Sehingga, nyanyian itu menyenangkan dan menentramkan hati yang menyanyikannya, kita sendiri, orang lain dan Tuhan sendiri. Itulah nyanyian para malaikat Tuhan dalam bacaan kita hari ini. Nyanyian mereka menyenangkan dan menentramkan para malaikat itu sendiri, Yohanes (penulis kitab Wahyu) dan Tuhan. Nyanyian itu membuat semarak, damai dan kebahagiaan kekal suasana sorga itu.
Tuhan telah melakukan segala sesuatu selalu dengan sungguh-sungguh bagi kita. Demikian juga kita seharusnya selalu dengan sungguh-sungguh menyanyikan setiap lagu baik bagi Tuhan maupun bagi orang lain. Mari kita menyanyikan setiap lagu selalu dengan hati kita, dengan penghayatan, dan dengan segala kekuatan tenaga dan pikiran kita. Dengan demikian nyanyian kita akan mendatangkan kebahagiaan dan ketentraman bagi Tuhan, orang yang mendengarkan dan bagi kita sendiri. [ST]
“Nyanyian yang timbul dari hatimenentramkan hati.”

Selasa, 20 November 2012

Gesang Semangat


Waosan : Wahyu 3: 1-6.
Pamuji: KPK 168
Nats: “Sira tangia, lan nyantosakna apa kang isih kari kang wus ngarepake mati….” (ayat. 2)
Derek Redmond, atlit lari 400 meter ing Olimpiade Barcelona 1992,cecawis kanthi supados saged dados juara wonten ing lomba menika. Nalika lomba kelampahan, nembe mlajeng 150 meter, Derek nandhang sakit sukunipun. Nanging Derek boten purunnyerah kalah. Piyambakipun nglajengaken mlajeng sanadyan sakit sanget lan kanthi dhingklang. Semangat ingkang ageng menika ndodasaken ramanipun ingkang ugi ningali lomba menika lajeng mitulungingantos dumugi garis finish nadyan paling pungkasan. Semangatipun atlit menika ndadosaken sedaya penonton lan atlit sanesipun sami kaeraman.
Para kinasih, saben dinten gesang kita menika ugi kados wonteng ing pertandingan antawisipun tumindhak awon lan sae. Pundi ingkang unggul? Punika gumantung dhiri kita. Yenkita dhawah dipun kawonaken dening tumindak awon menapa kita sumedya tangi lan nglajengaken gesang? Yen kita purun tangi malih, menika kawastanan gesang sajroning ngaurip. Inggih menika gesang ingkang anggadahi semangat ingkang ndadosaken kita tangi menawi kita dhawah. Pancen badhe tangi malih. Semangat tangi njalari kita sagedtutug nadyan boten dados juara. Yen kita nggadhahi semangat tangi tamtu Rama kita ingkang maha asih mesthi paring pitulungan dhateng kita supados kita sagedtutug ngantos pungkasan. Yen tiyang sanes pupus gesangipun lajeng sinis dhateng kita, kita kedah tetep yakin bilih Rama kita nunggil kaliyan kita. Menawi kita nandang sakit, kita kedah tetepsemangat sehat. Menawiusaha kita, asiling sabin kita boten sae, kita kedhah tansah semangat.
Allah Rama kita ngersakaken kita putranipun gesang unggul saking pertandingan menikatemah kita saged nampeni kamulyan saking Sang Rama inggih menika sandangan pethak lan nami kita sinerat ing kitab pigesangan. SEMANGAT…!! sampun ngantos nglokro anggen kita nglampahi gesang ing padamelan, bebrayan wah malih ing peladosan. Gusti Allah Rama kita tansah nunggil lan mirsani kita. [to2k]
“Prahu ingkang sae kauji srana ngadhepi prahara lan ombak, boten kajangkar ing gisiking seganten.”

Senin, 19 November 2012

Perbuatlah Seperti Tuhan Yesus Perbuat


Bacaan: Lukas 18:35-43.
Pujian: KJ 433
Nats: ”Apa yang kau kehendaki supaya Aku perbuat bagimu?” Jawab orang itu: “Tuhan, supaya aku dapat melihat!” (Ayat  41)
50 tahun yang lalu, guru sekolah minggu mengajarkan sebuah lagu pada saya dan murid-murid sekolah minggu lainnya.

Bu, kula nyuwun arta, ing jawi wonten kere.
Kerenipun tiyang wuta, boten saged napa-napa.
Iki ngger wenehana, sega,iwak lan banyu,
kerene kandhanana, saben Minggu kon mrene.
Lagu tersebut di atas, mengajarkan pada murid-murid sekolah minggu ketika itu untuk melakukan apa yang Tuhan Yesus lakukan kepada orang yang menderita. Sudah barang tentu mengajarkan juga pada kita saat ini. Pada bacaan hari ini, kita bisa melihat, bahwa Tuhan Yesus memiliki kepekaan yang sangat dalam terhadap seorang buta di dekat Yerikho (ayat:40-42). Disisi lain, murid-murid Tuhan Yesus justru menegor supaya orang buta itu jangan berteriak-teriak minta tolong (ayat:39).
Bagaimana dengan kita? Jikalau mau jujur, seringkali kita seperti murid-murid Tuhan Yesus. Mata kita tidak mampu melihat, telinga kita tidak mampu mendengar, kaki kita tidak mampu melangkah, dan tangan kita tidak mampu memberikan sesuatu kepada orang yang berteriak minta tolong. Marilah kita minta tolong pada Tuhan Yesus untuk dimampukan berbuat sesuatu kepada orang lain seperti yang diperbuat oleh Tuhan Yesus. Tetapi kita sendiri juga harus berjuang untuk melakukan itu. Amin. (DG)

“Lakukan, seperti Tuhan Yesus perbuat selagi ada kesempatan”

Rabu, 14 November 2012

Matur Nuwun


Waosan:Lukas 17: 11-19.
Pamuji: KPK 186.
Nats: “Nuli nyungkemi padane Gusti Yesus, ngunjukake panuwun. Mangka iku wong Samaria.” (ayat. 16)
Wiwit alit mila kita kautus dening tiyang sepuh kita supados wicanten “MATUR NUWUN” dhateng saben tiyang ingkang sampun maringi punapa kemawon dhateng kita. Makaten ugi tiyang manca negari ingkang sinau basa Indonesia ingkang dipun apalaken rumiyin inggih tembung “TERIMA KASIH” utawi matur nuwun. Pangucap matur nuwun punika mujudaken tata krami utawi sopan santun. Raos pangraos boten ngertos atur panuwun saking tiyang sanga kados ing waosan punika pancen boten pantes sanget. Nanging nyatanipun tiyang ingkang purun wangsul kangge atur panuwun malah tiyang Samaria, tiyang ingkang dipun anggep musuh bebuyutanipun tiyang-tiyang Yahudi. Tamtu ing jaman kala samanten ngagetaken tiyang ingkang rumaos gesangipun langkung sae lan celak kaliyan Gusti (ay. 16, 18). Manawi kita taliti, dhawuh pungkasan ingkang dipun nagndikaken dening Gusti Yesus ing waosan punika sami kaliyan ingkang dipun ngandikaken dhateng tiyang estri wonten ing griyanipun tiyang Farisi (Luk. 7: 50) lan tiyang estri ingkang sakit grajag getih ingkang dipun sarasaken (Luk. 8: 43-48). Kapitadosanipun tiyang-tiyang punika ingkang ndadosaken saras, lan kasarasan punika ndhatengaken kawilujengan.
Saking carios punika kita dipun ajak ngraos-raosaken bab katresnan lan berkahipun Gusti wonten ing gesang kita. Kita ugi dipun tantang ngatingalaken kapitadosan saha panuwun kita dhateng Gusti. Dados tiyang pitados ingkang sampun nampi barkah ingkang kathah saking Gusti punapa kita inggih sampun mengertos bab matur nuwun saha atur panuwun dhumateng Gusti? Sampun ngantos kapitadosan kita dhateng Gusti langkung awon tinimbang tiyang sanga kalawau, nanging kados tiyang Samaria ingkang jenggirat atur panuwun kalawau. Pramila sumangga kita sesarengan kaliyan brayat kita tansah ngaturaken panuwun sokur konjuk Gusti kita Yesus Kristus tumrap sadaya barkah ingkang sampun kaparingaken dhateng kita supados kita tansah nemahi tentrem rahayu. Amin. [Dwt]

“Pamaturnuwun dados titikan watak pangaji”

Selasa, 13 November 2012

Aku Ingin Sehat !


Bacaan : Titus 2: 1-8.
Pujian :  KJ 424
Nats: “…hidup sederhana, terhormat, bijaksana, sehat dalam iman, dalam kasih dan dalam ketekunan.” (ayat. 2).
Tidak ada orang yang ingin sakit. Bahkan mereka yang sudah terlanjur sakit pun, pasti ingin menjadi sembuh dan sehat kembali. Itulah sebabnya segala macam pengobatan pasti akan ditempuh, baik yang bersifat medis maupun yang bersifat alternatif. Bila sudah sehat orang kembali dapat melakukan kegiatannya dengan leluasa. Kalau mau jujur, sebenarnya bukan hanya penyakit jasmani yang semakin kejam. Penyakit rohani pun demikian. Di jaman sekarang, manusia cenderung untuk berpikir dan bertindak secara praktis, pragmatis, dan berorientasi pada hal-hal yang bersifat materialistis. Padahal itulah yang sebenarnya makin merenggangkan relasi kita dengan orang lain yang berdiri sebagai sesama, yang kita tahu, harus kita kasihi sepenuh hati. Namun yang terjadi, justru banyak orang lebih mengedepankan kepentingan diri sendiri, daripada harus bersusah payah mengupayakan kepentingan hidup sesamanya. Karena itu, menyingkirkan orang lain bahkan menghancurkan kehidupan orang lain pun, nampaknya makin sah-sah saja.
Tepat di tengah-tengah ancaman hidup yang seperti itulah, surat Titus berpesan kepada kita supaya kita tetap dapat menjaga kesehatan rohani kita. Bukan hanya lewat laku ritual (ibadah) yang harus terus kita ikuti, namun juga lewat sikap kita sehari-hari. Di tengah keluarga misalnya, kita dituntut untuk dapat hidup sehat. Menjadi suami yang sehat, yang bisa menaungi dan mendidik istri dan anak secara bijaksana. Bukan menjadi suami yang sakit, yang justru berpotensi menyakiti istri dan anak-anaknya. Yang bisa membuat kita memiliki hidup yang sehat adalah juga kebijaksanaan. Semua nasehat tersebut, jika kita lakukan, akan menjadikan kehidupan kita sehat. Karena itu, di tengah ancaman penyakit jaman, mari kita katakan kepada Tuhan: Aku ingin sehat! Jika hidup kita sehat, kita akan dapat melakukan segala sesuatu dengan lancar dan baik. Mari kita terus berlatih ibadah dan kebijaksanaan, sehingga kita terlatih beribadah dan bertindak bijaksana. Amin. [Mbing]
“Kesehatan hidup kita adalah modal berharga untuk mengasihi sesama.”

Senin, 12 November 2012

Ngupadi Kang Sampurna Kagem Gusti


Waosan : Titus 1: 1-9.
Pamuji : KPK  69: 1-3
Nats: “… seneng marang samubarang kang becik, wicaksana, adil, saleh, bisa ngendhaleni dhiri” (ayat. 8)
Boten wonten kang sampurna ing alam donya punika, kejawi Gusti Allah piyambak. Yen kasampurnan punika dados syarat utami kagem manggul tanggel jawab ing pakaryan agung peparingipun Gusti, tamtu boten badhe wonten ingkang pantes nampeni tanggel jawab punika. Awit, rumaos utawi boten rumaos, manungsa punika mesthi wonten cacatipun. Layangipun rasul Paulus dhumateng Titus menika mratelakaken bab syarat-syarat ingkang kedah dipun gadhahi dening para abdinipun Gusti ing pasamuwan. Pancen katingal awrat. Nanging sejatosipun ingkang dipun betahaken inggih punika integritas diri. Tegesipun, nunggiling tembung lan tumindak, nunggiling manah lan lelampahan. Tansah mbangun dhiri ing sakarsanipun Gusti Allah.
Manawikita pinilih dados Pinisepuh utawi Diaken, sampun rumaos ajrih! Kita kedah ngemutibilih kathah sanget ingkang mbetahaken peladosan kita. Gusti Allah ingkang nimbali lumantar swantenipunwarga pasamuwan,mesthi badhe paring pitulungan dhumateng kita. Manawi kita sampun dados Pinisepuh utawi Diaken, ditansah setya lan kiyat ing timbalan punika. Bilih kita menika warganing pasamuwan, kita kedah maringaken dukungan ingkang estu, awit nyengkuyung para abdi ateges ugi ngestokaken pakaryaning Allah sageda nyata ing satengahing pigesangan punika. Selaku para abdi lan putranipun Gusti kita kedah manut kaliyan sabda pangandikanipun Gusti, ngener ing Panjenenganipun lan ngupadi kasampurnaning kapribadhen murih kaluhuraning asmanipun Gusti. Timbalan gesang sae lan sampurna kang selaras lan cundhuk kaliyan sabda pangandikanipun Gusti punika katujokaken dhateng kita sadaya, dadosa selaku Pinisepuh, Diaken, lan ugi warganing pasamuwan. Ingkang punika, saestu wigatostumrap kita nggadhahi patrap nunggiling tembung lan tumindak, nunggiling manah lan lelampahaning karsanipun Allah. Sumangga kita mbangun jiwa, temah kita “seneng marang samubarang kang becik, wicaksana, adil, saleh, bisa ngendhaleni dhiri.”Amin (GaSa)
“Gusti kang nimbali, Gusti kang mitulungi.”