Rabu, 21 Mei 2014

Rangkaian Kegiatan Paskah 2014







Buah Yang Membanggakan



Bacaan: Yohanes 5 : 1-8
Nyanyian:
KJ 309: 1, 2, 4.
Nats :
“Dalam hal inilah Bapak-Ku dipermuliakan, yaitu jika kamu berbuah banyak…(Ayat 8)

Selama ini Indonesia dikenal sebagai salah satu negara pengimpor buah-buahan yang cukup besar. Buah-buah tersebut didatangkan dari China, Thailand dan Eropa. Tentu fakta ini menggelitik kita. Sebuah negara sub tropis, yang mestinya menjadi pusat buah-buahan, ternyata malah menjadi salah satu negara importir besar buah-buahan dunia. Maka awal Januari 2014, Indonesia memulai ekspor perdana “pisang mas kirana” ke Singapura. Kedepan, Pemerintah bertekad memperbesar ekspor pisang ini, dengan membuat sebuah perkebunan besar di Jawa barat yang metode penanamanannya profesional dan terus di riset oleh para ahli dari ITB Bandung.
Sering dikhotbahkan bagaimana gereja berbuah. Sayangnya ada persepsi yang tidak tepat mengenai istilah berbuah ini. Ada yang menganggap berbuah itu nampak dari berapa banyak jiwa-jiwa yang dimenangkan untuk Kristus. Ini adalah spirit pekabaran Injil yang dangkal, yang mementingkan jumlah jiwa yang direbut.
Pengertian berbuah adalah menghasilkan buah yang dapat dinikmati oleh sesama kita. Makna terluas dari pandangan ini adalah bagaimana kita menjalankan hidup sehingga kita ini menjadi berkat bagi orang lain. Untuk orang lain yang bersedih kita mampu menghiburnya dan memberikan kelegaan. Kepada orang lain yang sakit, kita datang menguatkan, mendoakan dan memberikan pertolongan. Bagi orang lain yang lapar, kita hadir dan duduk bersama mereka untuk berbagi makanan. Dalam hal ini yang terpenting adalah perbuatan nyata yang bermanfaat bagi orang lain.
Seperti itulah berbuah yang benar, berbuah yang dinikmati orang banyak. Mungkin kita sendiri tak pernah merasakan betapa manisnya buah kehidupan kita. Tetapi ketika orang lain merasakannya, itulah berbuah yang benar. Gereja masa kini harus mewujudkan itu semua. Tidak cukup hanya menyenangkan warga jemaatnya saja. Tetapi juga harus turut memikirkan keberadaan lingkungan sekitarnya. Agar keberadaan gereja di dunia ini juga dicintai setiap orang, walaupun mereka bukan warga gereja. (Oka)
“Gereja adalah rumah hangat bagi siapa saja yang ingin berteduh di sekitarnya”

Selasa, 20 Mei 2014

Mengani Lawanging Pracaya



Waosan : Para Rasul 14 : 21-28   
Pujian :
KPK 326:1.3
Nats
: “… padha dicariyosi … bab anggone Gusti Allah wus mengani lawanging pracaya marang bangsa-bangsa liya” (ay. 27)

Menawi wonten tiyang ingkang nembe sepisan mlebet salah satunggaling griya ingkang kathah korinipun, lajeng kepengin medal saking griya menika, mesthi bingung; badhe medal nanging malah mlebet malih, malah mlebet kamar, lsp. Ing kawontenan kados mekaten menika, kita mbetahaken priyantun ingkang nedahaken kori ingkang kedah kita lewati, utawi mbetahaken priyantun ingkang mengani kori dhateng kita.
Inggih mekaten kawontenaning gesang ing jagad menika, tiyang asring bingung, kecalan arah. Kepengin medal saking jagad ingkang kebak dosa, duraka lan cilaka, ananging mboten sumerep korinipun, karana kathahing kori ingkang wonten. Tiyang kedah milih kori ingkang pundi ingkang kedah kita lewati. Badhe medal malah mlebet malih, bade medal mboten saged amargi korinipun katutup, marginipun buntu.
Dawuh ing ayat 27, Gusti Allah ingkang mengani lawanging pracaya dhateng bangsa-bangsa sanes. Kita mboten sumerep kori ingkang kedah kita lebeti. Nadyan tata lair kita saged ningali, sejatosipun tata karohanen kita saged kados tiyang ingkang wuta, grayah-grayah madosi kori. Awit saking sih katresnan lan sih rahmatipun, Gusti Allah kersa mengani korining kapitadosan dhateng kita. Lumantar Rasul Paulus lan Barnabas, Gusti makarya mengani kori dhateng para bangsa, matemah kathah sanget tiyang sami mratobat lan manjing pitados, dados para siswanipun Gusti. Kathah tiyang ingkang dipun santosakaken manahipun. Kaparingan pitungkas bilih dados para siswanipun Gusti, lumebet dhateng Kratonipun Allah, kedah wantun ngalami sangsara.
Kita mesthi tansah saos sokur, dene kita sampun kawenganan korining pitados, korining sih rahmat, kita kepareng manjing pitados lan kawilujengaken. Pramila kita ugi katimbalan dados pirantos ing astanipun Allah, kadosdene Paulus lan Barnabas, mengani kori kangge tiyang-tiyang sanesipun, supados kathah ugi tiyang ingkang sami nampeni sih rahmatipun Gusti lan kawilujengaken. Amin. (SS)
“Gusti, kasagedna kawula mengani korining pitados tumrap tiyang sanes!”

Senin, 19 Mei 2014

Tanah Karo Simalem



Bacaan: Kisah Para Rasul 14: 1-20
Nyanyian:
KJ 392
Nats
: “…supaya kamu meninggalkan perbuatan sua-sia dan berbalik pada Allah yang hidup…” (ay. 15)

Frase di atas adalah judul lagu berbahasa Karo yang berarti “Tanah Karo yang Indah” Lagu ini dinyanyikan oleh para mahasiswa Teologi asal tanah Karo dalam ibadah Fakultas Teologia UKDW beberapa saat lalu. Lagunya sangat mendayu, gerak tari tor-tor para mahasiswa juga sangat indah. Tetapi yang paling menyentuh adalah saat melihat sorot mata mereka yang dirundung duka. Tanah Karo tak lagi simalem (indah).Gunung Sinabung yang dulu memberi keindahan dan kehidupan sekarang jadi sumber malapetaka dan kengerian. Namun ada hal menarik yang terjadi di sana, Gereja tak menutup mata. Gereja-gereja yang berada di tempat aman dari bencana Sinabung membuka gedungnya sebagai tempat pengungsian. Para pengungsi tak ditanya agamanya atau di mana kewargaannya, gereja hanya membuka pintu selebar-lebarnya untuk memberikan naungan.
Gereja terbuka inilah yang juga sedang dirintis oleh Paulus dan Barnabas. Pelayanan kedua rasul itu sangat sulit karena ada kelompok yang menolak mereka dan bahkan berusaha membunuh mereka. Di tengah kesulitan tersebut, Paulus dan Barnabas menyembuhkan seorang lumpuh. Karena mujizat itu, penduduk Listra mengira mereka adalah dewa yang turun ke dunia. Paulus dan Barnabas punya kesempatan untuk meninggikan diri sebagai dewa, namun mereka tak melakukannya. Mereka malah berseru, “kami ini adalah manusia biasa sama seperti kamu. Kami ada di sini untuk memberitakan Injil kepada kamu supaya…berbalik pada Allah.”
Bagaimana dengan Gereja kita saat ini? Yang menjadi tugas Gereja bukan hanya mengusahakan agar PKT terpenuhi, bukan hanya seabrek rapat untuk menyusun rencana strategis, namun bagaimana gereja yang kita hidupi terbuka bagi sesama dan turut mengabarkan Injil di tengah dunia. Mari terus menyusun PKT, mari terus ber-rapat tapi jangan lupa bahwa PKT dan rapat kita adalah bagian untuk memberitakan KerajaanNya yang sungguh simalem. (Rhe)

Three things I pray: To see Thee more clearly, Love Thee more dearly, Follow Thee more nearly, day by day.
(3 hal aku berdoa: MelihatMu lebih jelas, mengasihiMu lebih sungguh, mengikutiMu lebih dekat hari demi hari)
(St. Richard Chicester)

Jumat, 16 Mei 2014

Anak Manja



Bacaan: Para Rasul 13: 26-33  
Pujian:
KPK 86: 1, 3
Nats :
Punapa dene senadyan mboten manggih bab-bab ingkang njalari kaukum pejah, ewasemanten sami nyuwun sedanipun dhateng Sang Pilatus” (ay. 28)

Perkawis ingkang asring dipun cariyosaken dening tiyang sepuh dhateng para anak inggih punika babagan perjuangan tiyang sepuh nalika taksih enem. Kados pundi anggenipun ketekuk ringkel nyambut damel, anggenipun kadhidhik kanthi keras kaliyan tiyang sepuh ngantos sapunika saged ngraosaken sukses. Sejarah punika kacariyosaken dhateng anak putu mboten karana pingin sesumbar lan nyombongaken dhiri. Ananging tamtu kanthi tujuan sae, supados anak putu saged nyonto perjuangan tiyang sepuhipun lan ugi saged langkung sukses.
Ing satunggaling kesempatan, Rasul Paulus dipun paringi wekdal murih puruna mbabaraken dhawuh pangandikanipun Gusti. Wewengan punika dipun agem dening Rasul Paulus kanthi sae. Panjenganipun nerangaken saking wiwitan mila Bangsa Israel kapiji dening Gusti ngantos pakaryanipun ing Gusti Yesus Kristus. Pawartos punika kababaraken murih para pandherekipun mangertos rekaosing milujengaken manungsa dosa. Gusti Yesus lan ugi para Rasul ngiring manungsa ing kawilujengan kanthi toh nyawa.
Jaman sapunika, manungsa langkung remen mireng lan maos punapa ingkang pingin dipun pirengaken kemawon, contonipun: kados pundi Gusti paring pangluwaran, kasarasan, berkah, menang. “Sing apik-apik thok!” Dados mental ingkang kabangun inggih punika mental nyadhong/ nyuwun, mental anak manja. Menawi mboten pikantuk lajeng mboten pitados lan wanuh malih kaliyan Gusti. Menawi tinempuh ing prahara lajeng nglokro lan semplah.
Gusti ngersakaken kita umatipun tetepa berjuang martosaken kabar kawilujengan lan njagi imanipun wonten ing sedaya kahananing gesang. Menawi kita katempuh ing prahara, sumangga kita ngemut-emut kasangsaranipun Gusti Yesus lan ugi Para Rasul anggenipun mbabaraken Injil. Mesti punapa ingkang kita alami mboten wonten sapucuking kukunipun. Mugi enggala gumregah malih, anggen kita berjuang ing pigesangan. [PKS]
“Aja dadi anak manja kang nyadhong wae, ananging dadia anak manja kang ora isa adoh saka Ramane!”

Rabu, 14 Mei 2014

Ora Gelem Peteng



Waosan: Yokanan  12 : 44 – 50  
Pamuji: KPK  178 : 1, 2
Nats : Aku wus teka ing jagad dadi pepadhang, supaya sok wonga kang pracaya marang Aku, aja tetep ana ing pepeteng.” (ay. 46)

“Aduh peteng maneh, piye iki?”, punika gunemipun salah setunggaling ibu nalika lampu listrik mati. Pemadaman listrik ingkang sedinten saged ngantos ping tiga, asring ndadosaken masyarakat gela. Para anak ingkang wancinipun sinau boten saged sinau kanthi tenang. Warga pasamuwan ingkang ngabekti ing dinten minggu rumaos kaganggu karana listrik mati ing satengah-tengahing pangabekti. Mekaten ugi tumrap pabrik-pabrik -ingkang ngginakaken listrik kangge operasional saben dintenipun- rumaos rugi kathah bilih wonten pemadaman.
Padhang punika dados kabetahaning manungsa lan makluk sanesipun. Gusti Allah nalika nitahaken langit kaliyan bumi dalah saisinipun, nitahaken padhang ing dinten kapisan. Gusti Yesus rawuh ing jagad saperlu dados pepadhanging jagad. Kados nats ing waosan kita, “Aku wus teka ing jagad dadi pepadhang, supaya sok wonga kang pracaya marang Aku, aja tetep ana ing pepeteng.” Ayat punika dados gambaran kangge kita, bilih gesang ndherek Gusti Yesus kedah nindakaken gesang ingkang padhang. Inggih punika mbangun turut karsanipun Gusti, setya ngabekti dhateng Gusti, sarta nresnani dhateng sesamining agesang. Gusti Yesus nimbali kita supados nilar gesang ingkang peteng lan gesang ing pepadhang. Ateges kita kedah mratobat, ngakeni sakathahing dosa lan kalepatan kita dhateng Gusti lan nindakaken karsanipun Gusti.
“Ora gelem peteng”, punika kinten-kinten wangsulan kita bilih dipun dangu ”Menapa purun gesang ing pepeteng?” Tembung punika nedahaken bilih salampahing gesang, kita mbetahaken pepadhang. Gusti Yesus punika pepadhanging gesang kita. Iman pitados dhateng Gusti Yesus ndadosaken kita gesang ing pepadhang. Gusti sampun janji dhateng sinten kemawon ingkang pitados dhumateng Panjenenganipun kaparingan kawilujengan lan gesang langgeng. Pramila mangga kita nggadhahi tekad nilar sedaya tumindak gesang ingkang pepeteng. Kita mandeng Gusti Yesus sumbering pepadhang. Kita nindakaken patraping gesang ingkang padhang sinarengan kaliyan Gusti Yesus. (AR).
“Pepeteng ngarah ing karusakan, pepadhang ngarah ing karahayon”